Sterrenhemel boven de heuvels en sparren van de Ardennen met een groene laserstraal

Wie in Vlaanderen 's avonds omhoog kijkt, ziet op een goede avond een handvol heldere sterren. Vlaanderen is dan ook een van de meest verlichte regio's van Europa. Rij twee uur naar het zuiden en het beeld verandert compleet: boven de Ardennen zie je duizenden sterren, en op de donkerste plekken zelfs de Melkweg als een vage band van licht. Sterrenkijken hoeft dus geen verre reis te zijn. Je moet alleen weten waar je moet staan.

Waar moet je zijn?

De vuistregel: hoe verder van steden en dorpskernen, hoe donkerder de hemel. Een paar streken springen eruit.

  • De Hoge Venen: het grootste natuurreservaat van België, met nauwelijks bebouwing. Het uitgestrekte plateau geeft je bovendien vrij zicht rondom.
  • De streek rond Neufchâteau: hier staat niet voor niets het Observatoire Centre Ardenne, een sterrenwacht op een van de donkerste plekken van het land.
  • De Semois-vallei: de bekende uitkijkpunten boven de riviermeanders liggen ver van grote wegen en zijn 's nachts vrijwel onverlicht.

Geen tijd om ver te rijden? Twintig minuten wegrijden van de dichtstbijzijnde dorpskern scheelt al enorm.

Wanneer ga je?

Kies een avond rond nieuwe maan, want maanlicht overstraalt de zwakkere sterren. Het najaar en de winter zijn de beste seizoenen: het is vroeg donker, en na een regenfront is de lucht vaak glashelder. Reken wel op kou. In de Ardennen is het 's nachts al snel een paar graden kouder dan thuis.

Geef je ogen na aankomst twintig tot dertig minuten om aan het donker te wennen. Elke blik op een telefoonscherm zet die klok terug. Wie licht nodig heeft, gebruikt een rode zaklamp: rood licht verstoort je nachtzicht het minst.

Wat neem je mee?

Veel heb je niet nodig. Warme kleren en een muts, een matje of ligstoel, iets warms te drinken. Een verrekijker is voor beginners een beter startpunt dan een telescoop: hij pakt al tientallen keren meer licht dan je blote oog en je vindt er moeiteloos sterrenhopen mee.

En een groene laserpen. Die verdient uitleg.

Waarom een groene laserpen mee moet

Sta je met meer mensen onder de sterrenhemel, dan loop je gegarandeerd tegen dit probleem aan: jij ziet Cassiopeia staan, de rest zoekt zich suf. Aanwijzen met je vinger werkt niet op een afstand van lichtjaren.

Een groene laserstraal is in het donker over de hele lengte zichtbaar en lijkt te eindigen op de ster waar je op richt. Zo teken je een sterrenbeeld gewoon na in de lucht en kijkt binnen een seconde iedereen naar hetzelfde punt. Groen is daarbij de enige geschikte kleur: je oog is er zoveel gevoeliger voor dat de straal zichtbaar is waar een rode allang verdwenen is. Op een donkere plek in de Ardennen volstaat een bescheiden vermogen al, zoals onze Emax groene laserpen. De krachtigere modellen vind je bij de groene laserpennen.

Mag dat zomaar, zo'n laser naar de hemel?

Sterren aanwijzen mag gewoon. Houd je wel aan twee regels: richt nooit op vliegtuigen (strafbaar, en gevaarlijk voor de piloot) en schijn nooit in ogen. Zie je knipperende lichten bewegen tussen de sterren, laat de knop dan los. Meer over vermogens en wat je vrij mag kopen lees je in ons artikel over laserklasses.

Veel kijkplezier. En wie in oktober gaat: de Orioniden pieken rond de twintigste, dan zie je met wat geluk ook nog vallende sterren.